Klimaatakkoord en Green Deal
Het klimaatakkoord van Parijs en de Green Deal
Wereldwijd werkt de wereldgemeenschap gecoördineerd aan dezelfde klimaatdoelstellingen: het halveren van de emissie van broeikasgassen in 2030 (ten opzichte van 1990) en het tot nul reduceren van emissies in 2050. Het zo drastisch verminderen van de emissies is nodig om de opwarming van de aard te beperken tot 1.5 - 2 graden, vergeleken met het pre-industriële tijdperk.
Het startsein voor die inspanningen vormde het Akkoord van Parijs, dat in april 2016 door vrijwel alle landen van de wereld werd getekend. Daarin spraken zij af concrete plannen te ontwikkelen om de afgesproken klimaatdoelstellingen te bereiken.
De Europese Commissie heeft het Akkoord van Parijs omgezet in concrete afspraken met de Europese lidstaten en andere belanghebbenden in de “Green Deal”. Deze is verankerd in de Europese Klimaatwet (2021).
Deze Klimaatwet vormt de basis voor de vele regelgeving, Europees, nationaal en sectoraal. Veel van die regelgeving is al in werking (denk aan wetten rond rapportageverplichtingen, beprijzing van uitstoot van broeikasgassen) of is komende (denk aan wetgeving rond hergebruik van grondstoffen).
Deze reeks aan wetten hebben ten doel het economisch systeem en de samenleving zo in te richten dat de reductie van emissies onontkoombaar wordt. Doel is dat het door deze wetten lonend is om duurzame diensten, productiemethoden en goederen te ontwikkelen en organisaties en consumenten daar ook naar vragen.
Sustainable Finance
De Europese Unie werk aan een taxonomie voor sustainable finance met vragen over de sociale impact en de impact op duurzaamheid. Onderdelen van de taxonomie zijn thema’s als:
- Hoe mitigeert deze investering klimaatverandering of versterkt het adoptie van maatregelen?
- Wat is het risicoprofiel van een organisatie die een duurzaamheidsagenda heeft?
- Wat is de ROSI? (Return on Sustainable Investment)
- Welke publieke toezeggingen en beloftes heeft de organisatie gedaan rond duurzaamheid?
- Rapporteert de organisatie doelstellingen en voortgang en laat de organisatie zich controleren door onafhankelijke partijen? (zie het voorbeeld van de SBTi[1])
Externe links
[1] SBTi staat voor “Science Based Targets Initiative” – een initiatief van Carbon Disclosure Project (CDP) dat organisaties helpt om emissie-doelen te stellen en te behalen. Organisaties kunnen bij CDP hun doelstellingen en analyse van emissies neerleggen en de resultaten van de onafhankelijke audits die daarop zijn gedaan. Het SBTi heeft het framework ontwikkeld om emissie doelen en effectiviteit van maatregelen te berekenen. Organisaties die meedoen zijn te vinden op: https://sciencebasedtargets.org/companies-taking-action .
De SBTi heeft een financiële oorsprong in het framework van de Task Force on Climate-Related Financial Disclosures (TCFD, - financial stability board) Een bijzonderheid van de SBTi is dat ook wordt gerapporteerd over ‘scope 4’: emissies die door eigen toedoen zijn vermeden bij anderen. Denk bij ‘vermeden emissies’ aan een werkgever, die de werknemers helpt om een groene auto te financieren, zonnepanelen te nemen of een groen energiecontract af te sluiten. Er is weinig consensus over de rapportage van scope 4 emissies.
